Kościół św. Piotra i Pawła

Są obowiązkowe punkty programu zwiedzania w czasie wizyty w Krakowie. Kilka z nich to przepiękne zabytkowe kościoły. Wśród nich ogromna, barokowa świątynia św. Piotra i Pawła przy ulicy Grodzkiej. Nie sposób ją przeoczyć idąc od Rynku ku Wawelowi.
Spacerując drogą królewską w stronę Wawelu, po mniej więcej 300 metrach od Rynku Głównego, po lewej stronie, zobaczymy charakterystyczne figury 12 apostołów, zapraszające przechodniów i turystów do odwiedzenia wnętrza potężnej barokowej świątyni, jaką jest kościół św. Piotra i Pawła, zwany też (od XIX wieku) parafią pod wezwaniem Wszystkich Świętych. Ale nie zawsze taki był i nie zawsze w barokowym stylu. Według archeologów, początki świątyni były gotyckie. Świątynia zbudowana w takim stylu spłonęła jednak pod koniec XV wieku. Na jej miejsce powstał barokowy kościół, który znamy do dziś. Ufundował go król Zygmunt III Waza dla zakonu jezuitów. Budowa trwała długo, przebiegała z przeszkodami, dlatego też ukończono ją ostatecznie dopiero w 1619 roku, po blisko 23 latach! Jeśli chodzi o wygląd wnętrza i fasady, będący Włochami architekci inspirowali się kościołem Pana Jezusa, który znajduje się w Rzymie. Konsekracja, czyli przeznaczenie budowli na cele kultu religijnego, nastąpiło dopiero w 1635 roku. Blisko stulecie później, w 1722 roku, plac przed świątynią ozdobiły rzeźby 12 apostołów, które wykonano z wapienia pińczowskiego. Obecnie przed kościołem można podziwiać kopie wykonanie z tego samego kamienia. Jedną z nich ufundował papież Jan Paweł II. Codziennie mnóstwo turystów robi sobie zdjęcia na tle rzeźb, z tyłu mając potężną fasadę kościoła. Pół wieku po tym, jak na placu przed świątynią stanęły rzeźby apostołów, kasacji uległ zakon jezuitów. Nastąpił też pierwszy rozbiór Polski. Zarówno pierwsze, jak i drugie zdarzenie, przyczyniły się do stopniowego podupadania kościoła. Budynek był dewastowany, a w czasie pod trzecim rozbiorze i upadku państwa polskiego, w latach 1809 – 1815, służył jako cerkiew prawosławna. W 1824 roku przeniesiono do świątyni parafię ze zburzonego kościoła Wszystkich Świętych. Od tego momentu rozpoczęła się stopniowe przywracanie świetności kościołowi. Na potężnej fasadzie, bliżej drzwi wejściowych, dostrzec można cztery figury przedstawiające jezuickich świętych. Wyżej znajdują się figury królów, Zygmunta III Wazy oraz jego syna Władysława IV Wazy. Nad nimi zaś herb dynastii Wazów. Za fasadą jako pierwsza rzuca się w oczy ogromna przestrzeń nawy głównej świątyni, zbudowanej w stylu wczesnego baroku oraz kunsztowne ozdoby. Dalej podziwiać trzeba płaskorzeźby, na których uwieczniono śmierć patronów świątyni, ukrzyżowanie św. Piotra oraz ścięcie św. Pawła, zabytkowy ołtarz z pierwszej połowy XVIII wieku, pięknie udekorowane trzy połączone przejściami kaplice w nawie północnej i w takiej samej liczbie występujące w nawie południowej, zabytkową chrzcielnicę z XVI wieku oraz znajdujący się nad nią obraz Matki Bożej z II połowy XV wieku. Pięknych ornamentów oraz zabytkowych dzieł sztuki jest w świątyni znacznie, znacznie więcej. Celem wizyt licznych pielgrzymów, i to wizyt częstych, jest krypta kościelna, w której spoczywa wybitny kaznodzieja ojciec Piotr Skarga. Wierni modlą się w niej i nierzadko pozostawiają kartki z prośbami bądź podziękowaniami. W kościele św. Piotra i Pawła regularnie prowadzone są prace konserwatorskie. Poza byciem niewątpliwą atrakcją turystyczną Krakowa, świątynia jest normalnie działającym miejscem kultu, w którym odbywają się msze święte. W dni powszednie trzykrotnie, w godzinach 7:00, 7:30 oraz 18:00, zaś w niedzielę nieco częściej, o 8:00, 9:30, 11:00, 12:30, 18:00. Nabożeństwa w święta odprawiane są o 12:00 i 18:00. Od czasu do czasu w kościele odbywają się koncerty, głównie muzyki klasycznej. Na koniec ciekawostka, w kościele znajduje się największe w Polsce, mierzące 46,5 m wahadło Foucaulta, dzięki któremu można zaobserwować, że Ziemia obraza się wokół własnej osi.

Zobacz także...close